Pozdrowienia z Zabrza 2

Korzystając z okazji, iż akurat musiałam wyrobić nowy dowód osobisty, zahaczyłam o centrum miasta. Odwiedziłam zabrzańskie cetrum informacji turystycznej, skąd zabrałam takie oto kartki:

Zabrze co rusz się rozwija i pięnieje. Poniżej fontanny naprzeciwko muzeum Górnictwa Węglowego. Obok zabrzański Kompleks Rekreacji Aquarius oraz budynek Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie.

 Niedawno zainwestowano w przebudowę stadionu miejskiego (tutaj na razie wizualizacja). Nosi on imię Ernesta Pohla. Najważniejszą grupą sportową jest tutaj oczywiście Górnik Zabrze.

 Zabrze jest miejscem wielu kulturalnych spotkań. Ten nieciekawy szary budynek to nasza hala koncertowa - Dom Muzyki i Tańca. Z prawej strony gmach Teatru Nowego oraz nowej siedziby Zabrzańskiej Filharmonii.

 Można tu również znaleźć ciekawe budowle ze względu na architekturę.  Poniżej budynek kościoła parafii św. Józefa, budynek urzędu miejskiego oraz komenda policji i gmach Centrum Edukacji (szkoły gimnazjalne i ponadgimnazjalnych o profilu technicznym).

 Ostatnio promuje się aktywny wypoczynek w moim mieście. Niestety nadal nie zbudowano wiele ścieżek rowerowych. Można pójść na spacer do ogrodu botanicznego (największe zdjęcie poniżej).

Oto i jak wygląda moje miasto teraz. Mam nadzieję, że podobała się wam ta krótka, wirtualno-pocztówkowa wycieczka.

Pozdrowienia z Zabrza!

Wracam z kolejną porcją pocztówek. Tym razem przeniesiemy się o sto lat wstecz i odwiedzimy moje rodzinne miasto.

Zabrze prawa miejskie otrzymało w 1922. Wcześniej było powiatem złożonym z kilku różnych dzielnic (Najstarszą z nich - Biskupice datuje się na rok 1234.)

Widok na Zabrze (Hindenburg) i hutę Donnersmarck

W 1915 roku zmieniono nazwę na Hindenburg O.S. (Oberschlesien) - na cześć pruskiego feldmarszałka Paula von Hindenburga, dowódcy w zwycięskiej bitwie pod Tannenbergiem. Ta nazwa obowiązywała aż do końca drugiej Wojny Światowej.

W XVIII w. zaczęto wydobywać węgiel. A w drugiej połowie XIX wzbudowano hutę Donnersmarck. W czasie ożywienia przemysłowego wybodowano fabrykę drutu, fabrykę szkła, walcownię, stalownię i koksownię.

A to gmach kasyna, teraz jest on siedzibą Teatru Nowego

 W 1896 roku powstała Miejska Straż Pożarna. Jej neogotycki gmach stoi do dziś (i nadal pełni tę samą funkcję). Do tego czasu strażacy przestali nosić wąsy i unowocześnili ekwipunek.

 A oto i piękny basen zbudowany przy husir Donnersmarck'ów. Niestety budynek już nie istnieje.

 A na tym zdjęciu widzimy cesarza Wilhelma (cesarza Niemiec i króla Prus) i Guido Henckel von Donnersmarck'a stojących przed pałacem tego drugiego w Świerklańcu. Zdjęcie z pocątku XX wieku.

 Z huty pozotało niewiele. Na jej miejscu stoi teraz galeria handlowa. Jednym z niewielu ocalałych budynków jest poniższa wieża ciśnień.

 A oto i szczyt techniki pocątku XX wieku. Na poniższym zdjęciu widzimy maszynę wyciągową wykonaną w hucie Donnersmarck dla jednej z kopalni.

 A tutaj z kolei widzimy zdjęcie kopani Concordia, wchodzącej w skład spółki akcyjnej Donnersmarckhutte.

Tak naprawdę to kupiłam ten zestaw tylko dla tej fotografii. Otóż w Brukseli poznałam panią, której mama pochodzi z pobliskiego miasta Gliwice. Jednym z jej wspomnień dotycących Śląska jest lot zeppelinem. A oto i ów:

Seria będzie prezentem dla córki tej pani (a może i jej matki). Starałam się znaleźć podobne zdjęcia dotyczące Gliwic. Niestety panie pracujące w muzeach nie wykazały zainteresowania moją historią Cóż.